09-08-09

Onderzoeksrechter Frank Camberlain


Belang wraakt kandidaat baas Staatsveiligheid

Antwerpen - Het Vlaams Belang zet alle zeilen bij om de kandidatuur van de Antwerpse onderzoeksrechter Frank Camberlain voor de post van chef van de Staatsveiligheid te dwarsbomen. Het is namelijk die onderzoeksrechter die midden vorig jaar opdracht gaf om het gsm-verkeer van Vlaams parlementslid Filip Dewinter te registreren. De onderzoeksrechter wilde daarmee achterhalen welke speurder de wat hilarische lijst met ,,staatsgevaarlijke organisaties'' naar Vlaams Belang-kopstuk Dewinter lekte.

Over de wettelijkheid van het registreren van de in- en uitgaande gsm-gesprekken van Dewinter, die parlementaire onschendbaarheid geniet, wordt al dagen door specialisten een welles-nietesspelletje gespeeld. Gerolf Annemans, fractieleider in de Kamer, schrijft op zijn website dat de ,,van weinig scrupules gespeende Camberlain zich in dit dossier voor een politieke kar heeft laten spannen.''

Dewinter heeft ondertussen klacht ingediend tegen het Antwerpse gerecht wegens schending van de privacy. De advocate van de ontmaskerde speurder grijpt de volgens haar ,,illegale telefoonregistratie'' van Dewinter aan om haar cliënt op basis van procedurefouten vrij te pleiten.


(WER)
Het Nieuwsblad, 12/04/2006

 


Dossier 'Lijken graven'

 

Herbergt Kempisch bos een geheim kinderkerkhof?

1414.lijken1412.lijken21417.lijken3

 

 

 

 

Commentaren

Geachte heer Boeykens,

om een volledig antwoord te geven zou ik u eerst het een en het ander moeten uitleggen.
Deze heb ik ook gedaan met SAISINE. Had ik gewoon geschreven dat het de gebondenheid van een onderzoeksrechter was, dan was je waarschijnlijk ook niet veel wijzer ervan geworden.
Het zal dus een lange brief worden, maar ze zal de correcte informatie bevatten omtrent de stappen die je nog zou kunnen doen , en dat zijn er nog een heleboel.

========================================

***Wie beslist over de strafbaarstelling?
In principe mag enkel de wetgever bepalen welke gedragingen strafbaar zijn. Dit vloeit voort uit het beginsel van de scheiding der machten en het legaliteitsbeginsel, en bovendien ook uit het beginsel van de volkssoevereiniteit. Als enkel de wetgever mag bepalen wat strafbaar is en wat niet, dan vloeit hieruit logischerwijze voort dat de twee andere staatsmachten, nl. de rechterlijke en de uitvoerende macht, dit recht niet hebben. Het gevolg is m.a.w. het verbod zowel van rechterlijke als van uitvoerende incriminatie.
Rechterlijke incriminatie betekent dat de rechter, op het ogenblik van de beoordeling van de feiten, het recht heeft de feiten als strafbaar aan te merken, zonder daarbij gebonden te zijn door een voorafbestaande wet die de gedraging strafbaar stelt.
Met het verbod van rechterlijke incriminatie hangen twee beginselen samen: het beginsel van de strikte interpretatie van de strafwet en het beginsel dat de rechter niet mag oordelen over de oppotuniteit van de toepassing van de strafwet.
Uitvoerende incriminatie betekent dat de uitvoerende macht de misdrijven omschrijft en sancties bepaalt, zonder optreden van de wetgever. Ook dit is op grond van het legaliteitsbeginsel verboden. Er bestaat wel een mildering van dit principe: de uitvoerende macht kan wel, op grond van een wet van de wetgevende macht, de bevoegdheid toegewezen krijgen bepaalde materies te regelen en sancties te bepalen.

***Wie vervolgt?
Vervolging door het slachtoffer zelf:
Het slachtoffer brengt de zaak zelf voor de rechter; deze laatste treedt op als scheidsrechter en vervult een louter passieve rol. Het slachtoffer zorgt voor bewijsvoering. Deze procedure lijkt sterk op de burgerlijke procedure. In een strafprocedure zijn er voor- en nadelen aan verbonden. Het voordeel is ongetwijfeld dat verdachte en slachtoffer op gelijke voet staan. Zo wordt, althans theoretisch, het beginsel van de gelijkheid der wapens (cf. art.6 E.V.R.M.) nageleefd. Er zijn ook echter nadelen: de bewijsvoering kan vaak een zeer zware last zijn voor het slachtoffer; het slachtoffer kan er om verschillende redenen (financieel, bedreiging door de dader, vrees voor wraak, afschrikking door maatschappelijke positie van de dader, enz.) voor terugdeinzen een strafproces aan te vatten. Bovendien laat een dergelijk systeem geen vervolgingsbeleid toe.
Vervolging door de overheid:
Volgens dit systeem is het de overheid die belast is met het opsporen van de misdrijven en het eigenlijke vervolgen van de daders voor de rechter. De voordelen en nadelen van dit systeem zijn het spiegelbeeld van wat hierboven i.v.m. de vervolging door het slachtoffer werd gezegd: vervolging door de overheid laat een beleid toe en is doeltreffender. het voordeel is dat de last en de kost van de vervolging van misdrijven volledig door de overheid worden gedragen en dat zij hierbij een beleid kan uitstippelen. Het nadeel is dat er geen gelijkheid van wapens is tussen de verdachte en vervolgende partij: een goed ontwikkeld strafprocesrecht is hier dan ook van essebtieel belang.

***Met welke middelen?
In een strafzaak staan meerdere belangen tegenover elkaar: het slachtoffer, de verdachte en de maatschappij. Het is de voornaamste taak van het strafprocesrecht deze vaak tegenstrijdige belangen met elkaar in evenwicht te brengen. Zo moet b.v. worden uitgemaakt in welke omstandigheden en onder welke voorwaarden dwangmiddelen mogen worden gebruikt, hetzij tegen de verdachte, hetzij tegen derden. Dwangmiddelen zijn immers doorgaans een inmening in het recht op de eerbiediging van het privé-leven.

***Al dan niet vervolgen?
Volgens het ideeëngoed van de Verlichting hadden zowel de rechter als de vervolgende partij een mechanische rol: elk strafbaar feit moest automatisch aanleiding geven tot vervolging of bestraffing. Zo wilde het immers de wetgever (legaliteitsbeginsel). Geleidelijk is echter de vraag gegroeid of ieder strafbaar feit wel degelijk tot vervolging moet leiden. Deels is dit een fundamentele, deels een pragmatische vraag. Pragmatisch, omdat het praktisch gezien niet (meer) mogelijk is elk strafbaar feit te vervolgen: het aantal strafbaarstellingen en, daarmee rechtstreeks samenhangend, het aantal gepleegde inbreuken is daarvoor te groot. Fundamenteel omdat het, in bepaalde omstandigheden, om verschillende redenen, niet wenselijk kan zijn een bepaald feit, hoewel strafbaar, te vervolgen (opportuniteitsbeginsel).

***Beoordelingsvrijheid van de rechter: hoe ver?
In principe moet de rechter steeds een sanctie opleggen, hij oordeelt niet over de opportuniteit van de bestraffing.
Bij deze kun je ook even terug gaan kijken naar de pagina 'mijn brief aan de hoge raad voor justitie' op deze blog, onder de uitleg van de SAISINE.

***Moet het slachtoffer een "zeg" hebben in de strafuitvoering?
In de nasleep van de Dutroux-affaire en de conclusies van de Parlementaire Onderzoekscommissie is de aandacht voor de rechtspositie van het slachtoffer in het strafrecht op drastische wijze verhoogd. De vraag is gerezen of het slachtoffer, naast zijn rol in het eigenlijke strafproces als burgerlijke partij of als benadeelde, ook een rol zou moeten hebben in de strafuitvoering. De wetgever heeft deze vraag in 1998 gedeeltelijk positief beantwoord in de nieuwe 'Wet Voorwaardelijke Invrijheidstelling', die de 'Wet Lejeune' over hetzelfde onderwerp vervangt. Hoewel het slachtoffer geen partij is in de procedure betreffende de voorwaardelijke invrijheidstelling, wordt het een partner in de strafuitvoering en wordt hem/haar in sommige gevallen een hoorrecht toegekend. Bovendien kunnen de voorwaarden die verbonden worden aan de voorwaardelijke invrijheidstelling, betrekking hebben op de belangen van het slachtoffer.

***Interpretatie van de strafwet.
De rechter mag de strafwet enkel interpreteren, niet uitbreiden. Bovendien moet de strafwet in beginsel 'restrictief' worden geïnterpreteerd. de rechter kan de strafwet enkel toepassen op gedragingen die, hetzij uitdrukkelijk, hetzij op impliciete wijze door de wetgever geviseerd zijn. De analogische toepassing van de strafwet op vergelijkbare, maar niet uitdrukkelijk of impliciet geviseerde gedragingen is verboden. Wel is het de rechter toegelaten buiten de tekst van de wet om te zoeken naar de wil van de wetgever en de tekst derwijze te interpreteren dat hij met de bedoelingen van de wetgever overeenstemt.
De strafwet moet in de eerste plaats letterlijk worden geïnterpreteerd. Wanneer de tekst van de wet duidelijk is, moet hij niet worden geïnterpreteerd. De woorden moeten dan in hun normale, taalkundige betekenis worden begrepen.
De rechter mag de strafwet niet uitbreiden door haar toe te passen op vergelijkbare gevallen die echter niet door de wetgever waren geviseerd, m.a.w. op gevallen die noch via een letterlijke, noch via een teologische interpretatie van de wettekst onder de delictsomschrijving kunnen worden ondergebracht. Hij moet zich beperken tot de beoordeling van de vraag of de hem voorgelegde gedraging overeenkomt met een gedraging die door de wet is strafbaar gesteld. Het immoreel of laakbare karakter van een gedraging volstaat niet: vereist is dat er een uitdrukkelijke wettekst is die de gedraging strafbaar stelt.

***Vermoeden van onschuld, art.6(2) E.V.R.M.
De procedurele tegenhanger van het 'nullum crimen sine culpa'- beginsel is het 'vermoeden van onschuld'. Krachtens dit beginsel moet het bewijs van de schuld door de vervolgende partij worden geleverd. Dit houdt in dat de vervolgende partij (in België het openbaar ministerie) zowel het materieel als het moreel element van het misdrijf moet bewijzen. Wat dit laatste betreft, moet niet enkel het bewijs worden geleverd van het moreel element zoals het in de delictsomschrijving is omschreven. Ook moet het bewijs worden geleverd van de afwezigheid van de schulduitsluitingsgronden die de beklaagde aanvoert. Wanneer de beklaagde b.v. waarschijnlijk maakt dat hij in een situatie van morele dwang verkeerde en niet anders kon dan het misdrijf plegen, dan moet het openbaar ministerie hiervan het tegenbewijs leveren.

===========================================================

Even een tussenwoord.
Ik kan me al inbeelden dat je het beeldscherm van uw computer al volgescholden hebt van hoe het in de realiteit is gegaan met betrekking tot de zaken van Marcel Vervloesem alsook met betrekking tot de aanklachten tegen Victor Vervloesem.

Wat me nu al meer dan vier jaar opviel bij het natrekken van bepaalde vonnissen in bepaalde gerechtelijke zaken is dat er altijd een groepje mensen terug kwam , een groepje mensen die in bepaalde pedofilie-dossiers werden genoemd waaronder ook de X-dossiers.

In de tijd dat Regina Louf in de openbaarheid kwam was ik nog een tiener en had maar sporadisch aandacht voor die zaken.
Als ik er dan al aandacht aan bestede ,kwam deze dan ook vanuit de media natuurlijk.

Maar nu dat ik zelf betrokken ben , en ook een zelf onderzoek heb gedaan naar de zoektocht van mijn zoon, zijn mijn ogen wel eens open gegaan.

In grote lijnen kun je beide dossiers , het dossier dat op deze blog is beschreven alsook de dossiers die de Werkgroep Morkhoven, laten samenvoegen op de rechtbank. De reden is hier ongetwijfeld natuurlijk Victor Vervloesem en de woonplaats van Marcel Vervloesem , Morkhoven. Nu zullen er waarschijnlijk een paar vraagtekens naar boven komen bij dit laatste dat ik heb geschreven.

Even uitleggen:
Als je de tekst 'de prins van X-3' erbij neemt dat op 'internetcensuur in België' is gezet, zal deze al enkele mensen schokken met wat daar geschreven staat met betrekking tot X-3.
Nu hebben we daar ook een pagina 'domein met lijken'. Dat heeft ook eigenlijk met de andere dossiers te maken alsook met de dossiers die in behandeling zijn bij Werkgroep Morkhoven.

De lijken hebben niet rechtstreeks te maken met het onderzoek naar mijn zoon, onrechtstreeks wel omdat het te maken heeft met de ontvoerder van mijn zoon, namelijk de Antwerpenaar Antoine van den Bogaert. Het zijn de lijken die men ten tijde van de X-dossiers absoluut niet kon vinden. De nieuwe lijken duiden erop aan dat voornoemde Antwerpenaar gewoon lekker heeft voortgedaan.

Het Domein ligt in Grobbedonk-Herentals, waar Victor Vervloesem een politiek ambt vervult ,en nog niet het minste.
Aangezien al die aanklachten tegen zijn persoon, en toeval of niet met betrekking tot het onderwerp waarop hij ,in mijn ogen , Marcel Vervloesem er heeft ingeluisd en zijn ambt heeft misbruikt daarvoor.

Over het pv dat ik hier op het net heb gezet , daar kun je de grootste vragen over stellen waarom het gerecht niet de minste verificatie verricht.
Alhoewel ik Victor er openlijk van wil beschuldigen dat hij bij dit domein de hulp verleend aan Antoine van den Bogaert , al dan niet fysiek , kan hij dit nooit stoppen of kan hij in mijn zaak niet enige politieke druk uitoefenen naar het gerecht toe.

Alles heeft te maken met die Spaanse eigenaar, de vroegere eigenaar tot X-1 in de openbaarheid kwam. Deze heb ik al op pv gezet met als nr : AN.45.LB.142098/2008-GF.18/11/2008. De Spaanse aannemer is niemand minder dan het NEEFJE VAN KONINGING FABIOLA. Deze kun je makkelijk natrekken via het kadaster.

Marcel woonde veel te dicht tegen dit domein en bij mijn mening was hij veel te dicht gekomen bij iets van dat netwerk dat achter dit domein zit met die foto van die Franse rechter , die met de geslachtsdelen bloot de geslachtsdelen van een 10-jarig jongentje (ook volledig bloot naar ik vernomen heb) aan het spelen was. En dit voor het oog van de camera is natuurlijk een dirrect bewijs.

Ik stuur u dit voorlopig antwoord maar ben nog aan het werken om u nog meer juridische uitleg te geven.

Groetjes
Stefaan.

Gepost door: Stefaan | 09-08-09

Klachten Justitie
Bedankt voor je antwoord Stefaan.

Ik meen ook dat men in Turnhout en omstreken het één het ander te verbergen heeft, anders had men op het parket van Turnhout -zoals de Hoge Raad voor de Justitie erkende- de ontlastende stukken uit het strafdossier van Marcel Vervloesem niet laten verdwijnen.
Ik diende hiervoor meermaals klacht in bij Justitie maar deze klacht werd nooit onderzocht.
Ik vroeg de Minister(s) van Justitie herhaaldelijk om deze verdwijning te laten onderzoeken, doch kreeg geen antwoord.
Ook Minister De Clerck wenst mij terzake niet te antwoorden.

Ook het feit dat de in opspraak gekomen (en nadien witgewassen) gerechtelijke inspecteur Georges Zicot (zaak Dutroux) in een fax aan de rijkswacht van Geel verklaarde dat de op de kinderpornocd-roms Zandvoort voorkomende jeugdmagistraat een 'eigenaar was van een nachtbar in Charleroi' terwijl dit niet het geval was, bewijst dat deze zaak ten allen koste moest dichtgedekt worden.
Waarschijnlijk heeft Georges Zicot hiertoe opdracht gekregen.
Ik diende hiervoor meermaals een klacht in bij Justitie maar deze klacht werd niet onderzocht.

Dan waren er de 7 kinderpornocd-roms Zandvoort die de Koning (die ze van de Werkgroep Morkhoven kreeg) via ex-justitieminister Tony Van Parys aan procureur-generaal Christine Dekkers van het hof van beroep te Antwerpen voor onderzoek liet overmaken. Ook daarvan werd in 2008 de verdwijning vastgesteld die door de Hoge Raad voor de Justitie werd bevestigd. Door Marcel snel te veroordelen en doordat de pers deze zaak doodzweeg, wisten ze deze zaak toe te dekken.
Ik vroeg de Minister(s) van Justitie herhaaldelijk om deze verdwijning te laten onderzoeken, doch kreeg geen antwoord.
Ook Minister De Clerck wenst mij terzake niet te antwoorden.

Verder hebben we Victor Vervloesem, de halfbroer van Marcel, die met zijn bijna 30 processen-verbaals van zedenfeiten met kinderen en minderjarigen op zijn naam, Marcel juist na de onthulling van de kinderpornozaak Zandvoort wegens 'folteringen en verkrachtingen' waarvan hij zogezegd 20 jaar voordien het slachtoffer was geworden, aanklaagde en onmiddellijk door de vlaamse pers en Justitie geloofd werd.
Voor die processen-verbaal diende ik regelmatig een klacht in bij de Justitie en bij procureur-generaal Christine Dekkers te Antwerpen.
Voor zover ik weet, werd mijn klacht echter nooit onderzocht en behandeld. Ook Minister De Clerck wenst mij terzake niet te antwoorden.

De -volgens het rapport van de federale politie- bijna 90.000 misbruikte kinderen op de kinder-pornocd-roms Zandvoort werden nooit geidentificeerd omdat de foto's 'te oud' waren. De klachten tegen Marcel over zogezegde feiten die 20 jaar oud waren, werden wél onderzocht. Het is dus duidelijk dat men de klachten tegen Marcel waarover de vlaamse pers constant schreef, uitsluitend heeft gebruikt om de kinderpornozaak Zandvoort dicht te dekken.
Vandaar dat men de verkrachters en folteraars in de kinderpornozaak Zandvoort nooit heeft opgespoord en vervolgd.
Ik diende hierover op alle mogelijke manieren klacht in bij Justitie maar men zweeg deze zaak gewoon dood.
Ik vroeg ook Minister De Clerck om deze zaak opnieuw te laten onderzoeken maar de Minister antwoordt mij niet.

De kinderpornozaak Zandvoort beperkte zich niet alleen tot Turnhout of Antwerpen maar had zijn tentakels ook in Nederland, Duitsland, Frankrijk, Portugal, Tjechië, Thailand enzoverder en bevatte de namen van zeer bekende pedofielen en kinderpornohandelaars die door Marcel gedeeltelijk werd opgespoord.

Wel interessant om te weten, is dat de wereldwijd bekende Britse pedofiel John Stamford die een adressenboek voor kindermisbruikers uitgaf, in Geel (nabij Herentals) woonachtig was.
Hij overleed in de gevangenis van Turnhout aan een zogezegde hartaanval. Er werd nooit meer over deze zaak geschreven.

Enkele jaren geleden was er dan het schandaal van minderjarige meisjes uit Moldavië binnen de intercommunale CIPAL met zetel te Geel als ik mij niet vergis.
De gemeenteraad van Herentals verkoos Victor Vervloesem toevallig tot plaatsvervangend vertegenwoordiger binnen CIPAL. Dat zal misschien toeval zijn. m
Maar de benoeming van Victor Vervloesem tot Voorzitter van de Commissie Veiligheid en Politie die na de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 werd opgericht, blijft toch een vraagteken.
Er zijn vooreerst die 30 processen-verbaal waarvan we niet weten dat zij onderzocht werden.
Verder organiseerde Victor Vervloesem in 1998 de klachten tegen Marcel en ligt hij mogelijks aan de basis van de nieuwe klachten inzake 'folteringen en verkrachtingen' waarvan Marcel in 2005 werd beschuldigd.
En tenslotte was er dan de petitie die de vriendin van Victor Vervloesem in 2005 (nadat Marcel was opgesloten) organiseerde. In deze petitie werd geeist dat:
1)Marcel uit de sociale woning van de Geelse Bouwmaatschappij zou worden gezet (Victor Vervloesem zetelde in het bestuur van de Geelse Bouwmaatschappij)
2)de website van de Werkgroep Morkhoven van het Internet zou verwijderd worden.

Het komt mij voor dat hij daar wel een persoonlijk belang bij had en dat hij er een zeker voordeel bij had dat de eisen van de petitie (die door amper een tiental mensen werd getekend) via het Morkhovense raadslid Marleen Diels op de gemeenteraadszitting van Herentals ter sprake kwam.


Jan


Gepost door: Jan Boeykens | 10-08-09

Klachten Justitie worden niet onderzocht en behandeld
Nogmaals bedankt voor je informatie Stefaan.

Je werkt in ieder geval beter dan de klachtendienst van justitie die wel mooie publiciteit maakt op het Internet maar niet functioneert.

Zoals je weet, diende ik enkele dagen geleden een online-klacht in bij de klachtendienst Justitie.

Een antwoord hoef ik waarschijnlijk niet te verwachten.
Ik diende immers ook een klacht in bij Minister van Justitie Stefaan De Clerck en zijn kabinetsmedewerkers zonder een antwoord te ontvangen.
Een telefoontje van de Minister en/of zijn kabinetsmedewerkers naar de vrienden van de klachtendienst Justitie, en klaar is kees.
Of het kan zijn dat ik over enkele maanden van het kabinet van Minister De Clerck te horen krijg, zoals een kabinetsmedewerker van ex-justitieminister Vandeurzen mij destijds in antwoord op mijn telefonische vraag mededeelde, dat mijn brieven 'waarschijnlijk bij de kabinetschef zijn blijven liggen'.

Mijn vragen zijn nochthans simpel en duidelijk gesteld.

Ik geef je een voorbeeld:


Minister van Justitie Stefaan De Clerck
Waterloolaan 115
1000 Brussel

Geachte Heer Minister,

Betreft: PSD Brugge

Gezien U verantwoordelijk bent voor de goede werking van de Justitie, schrijf ik U in verband met de werking van de Psycho Sociale Dienst (PSD) van de gevangenis van Brugge die zich volgens de Wet Dupont (de gevangeniswet van 2004) met de reintegratie van de gevangenen bezig houdt.

Het betreft hier met name het dossier 'Vervloesem'.

Marcel Vervloesem van onze vereniging werd namelijk zes weken geleden van de gevangenis van Brugge naar de gevangenis van Turnhout getransfereerd.
De PSD van Brugge heeft haar rapport echter nog altijd niet aan de PSD van de gevangenis van Turnhout overgemaakt zodat het dossier Vervloesem volledig geblokkeerd wordt en de aanvragen van de heer Vervloesem (penitentiair verlof, psycho-sociale begeleiding door Professor-psychiater Cosyns van de Universitaire Instelling te Antwerpen, electronisch toezicht,) door de directie van de gevangenis te Turnhout, de PSD te Turnhout en de Dienst Individuele Gevallen van Uw Ministerie, opnieuw negatief zullen geadviseerd worden omdat 'men het rapport van Cosyns nog niet heeft ontvangen' en omdat 'men het rapport van de PSD te Brugge nog niet kreeg'.

Gisteren diende de heer Vervloesem terzake nog een rapportbriefje in bij de PSD te Turnhout.
Hij ontving geen antwoord.

Kan U mij soms mededelen bij welke dienst de heer Vervloesem en ik met onze klachten terecht kunnen ?

In afwachting van Uw antwoord, teken ik,

hoogachtend,

Jan Boeykens
Voorzitter vzw Werkgroep Morkhoven

vzw Werkgroep Morkhoven
Faiderstraat 10
1060 Sint-Gillis

Gepost door: Jan Boeykens | 11-08-09

Klachten Justitie worden niet onderzocht en behandeld
Beste Stefaan,

Mijn brieven aan justitieminister De Clerck en zijn kabinet werden nog altijd niet beantwoord en ik ben er nu van overtuigd dat De Clerck en zijn kabinetsmedewerkers er zelf voor zorgen dat het rapport 'Vervloesem' van de Psycho Sociale Dienst (PSD) van de gevangenis te Brugge niet bij de PSD van de gevangenis van Turnhout terecht komt.
Want indien de Minister en/of zijn kabinetsmedewerkers hadden opgetreden, dan zou de PSD van Brugge het maandenlange cynisch spelletje rond het rapport van Marcel Vervloesem waarmee ze zijn gezondheid stelselmatig ondermijnd hebben, niet ongehinderd kunnen verder spelen.

Hierbij volgt de aangetekende brief die ik vandaag naar De Clerck zond:


A A N G E T E K E N D

Brussel, 12.8.2009

Minister van Justitie Stefaan De Clerck
Waterloolaan 115
1000 Brussel
(België)

Geachte Heer De Clerck,

Betreft: dossier Vervloesem

Zoals U weet, werd de heer Vervloesem van onze vereniging reeds zes weken geleden van de gevangenis van Brugge naar de gevangenis van Turnhout getransfereerd.

De Psycho Sociale Dienst (PSD) van de gevangenis van Turnhout heeft het PSD-verslag van de gevangenis van Brugge echter nog altijd niet ontvangen.
Mijn schrijven naar U en Uw kabinetsmedewerkers werd tot nogtoe niet beantwoord en ik kreeg ook geen antwoord op mijn herinneringsschrijven waarin ik U vroeg tot welke dienst ik mij kan richten indien U en Uw kabinetsmedewerkers onbevoegd zijn.

Het dossier van de heer Vervloesem wordt hiermede opnieuw geblokkeerd en zijn aanvragen (penitentiair verlof, psycho-sociale begeleiding enzoverder) dreigen hierdoor opnieuw wegens het laatttijdig of het niet ontvangen van rapporten, negatief te worden geadviseerd.
De situatie betekent ook een nieuwe aanslag op de gezondheid van de heer Vervloesem die volledig gestresseerd is en die, zoals U weet, enkele maanden geleden nog een zware open-hart-operatie in het AZ Sint-Jan te Brugge moest ondergaan.

De heer Vervloesem schreef een paar dagen geleden een rapportbriefje naar de PSD te Turnhout en vroeg of men het rapport van professor-psychiater Cosyns die een psycho-sociale begeleiding op de Universitaire Instelling te Antwerpen aanbood, al heeft ontvangen.
Hij wacht daar namelijk al maanden op nadat de PSD van Brugge de Dienst Individuele Gevallen (DIG) van uw ministerie mededeelde dat men dit 'rapport nog steeds niet had ontvangen' en daardoor negatief moest adviseren voor wat de vorige aanvragen van de heer Vervloesem betrof.

De heer Vervloesem vroeg in zijn rapportbriefje ook of men het rapport van de PSD van Brugge reeds had ontvangen.
Hij kreeg echter geen antwoord alsof de PSD van Turnhout daartoe een verbod heeft gekregen.

Volgens de Wet Dupont zou de PSD de gevangenen moeten helpen om hun terugkeer in de samenleving mogelijk te maken (begeleiding, reintegratie, reclassering,) maar daarvan is in het dossier van de heer Vervloesem maar weinig te merken.

Er schijnen zich ook problemen voor te doen met de PSD van de gevangenis van Hasselt en gevangenen worden door bepaalde personen van de PSD te Hasselt eerder in de put geduwd dan geholpen.

Misschien kan U Tine Vander Taelen die vroeger voor de PSD van Brugge werkte en thans verantwoordelijk is voor de Dienst Individuele Gevallen van Uw ministerie, hiervoor aanspreken indien U werkelijk van plan bent om Uw Masterplan voor een 'gevangenisstructuur in humane omstandigheden' uit te werken.

In de zaak Vervloesem doen zich de laatste weken nog andere problemen voor die ik graag door U behandeld zou willen zien.
Zo kreeg een 80-jarige man enkele weken geleden de toelating om de heer Vervloesem in de gevangenis van Turnhout te gaan bezoeken.
Toen hij enkele dagen geleden ter plaatse kwam werd hij weggestuurd met de mededeling dat hij 'geen bewijs van goed gedrag en zeden' bij had terwijl dit niet noodzakelijk was.
De man was verplicht om terug de trein naar Antwerpen te nemen.

De Nederlandse ouders van misbruikte kinderen die door de heer Vervloesem werden gesteund en hem blijven schrijven en bezoeken, deelden mij mede dat zij de brief die de heer Vervloesem een week geleden naar hen heeft geschreven, nog steeds niet hebben ontvangen.

Het is niet de eerste keer dat de heer Vervloesem problemen ondervindt met het bezoekrecht en met zijn briefwisseling terwijl de gevangenisreglementen en de Wet Dupont toch zeggen dat iedere gevangene daar recht op heeft.

Betreft het hier misschien de zoveelste reeks (willekeurige) tuchtmaatregelen en, zo ja, waarom ?

In afwachting van uw antwoord, teken ik,

hoogachtend,

Jan Boeykens
Voorzitter vzw Werkgroep Morkhoven

Werkgroep Morkhoven vzw-asbl
Faiderstraat 10
1060 Sint-Gillis
nr. 443.439.55
Tel: 0032 (0)2 537 49 97
WerkgroepMorkhoven@gmail.com
postmaster@droitfondamental.eu

http://werkgroep-morkhoven.skynetblogs.be/
http://www.droitfondamental.eu/

Kopie: Wendy Vervloesem, Raf Jespers (advocaat van de heer Vervloesem),

Gepost door: Jan Boeykens | 12-08-09

Verontrustende verdwijning van Stefaan Saey De naam van deze blog werd door een onbekende in 'Slachtoffers Justitie' gewijzigd.

Vandaag lieten we de naam van deze blog opnieuw in 'Klachten Justitie' veranderen.

Er gebeuren soms rare zaken met de skynetblogs.

Enkele jaren geleden werd er tegen de skynetblogs 'Slachtoffers Justitie' en 'Doofpot Justitie' van onze vereniging, een klacht ingediend door een zekere Charly.
Volgens Charly werd zijn naam 'zonder zijn toelating gebruikt'.
Skynet nam deze klacht serieus en verwijderde de twee blogs zonder de minste waarschuwing.
Toen we de Skynet Klantendienst attent maakten op het feit dat er wellicht duizenden 'Charly's' rondliepen en dat Charly geen familienaam was, besloot Skynet om de beide sites terug te plaatsen.

We veranderden 'Charly' in 'Piet L.' (van Piet Lul) om verdere problemen te vermijden.

Einde 2007, een jaartje voor dat Marcel Vervloesem van onze vereniging, na een vuile mediacampagne van zo'n 10 jaar, definitief werd veroordeeld, riep een Gentse advocate via haar blog op om de 'dubieuze skynetsite Werkgroep Morkhoven uit de rankings en van het internet te verwijderen'.
De advocate die in de Raad van de Orde van Advocaten en de Gentse probatiecommissie zetelt, vond de kinderpornozaak Zandvoort enkel een verzinsel dat bedoeld was om een 'kindermisbruiker te beschermen en de justitie in discrediet te brengen'.

In 2008 bleek rechter Nadia Goossens van de Gentse strafuitvoeringsrechtbank die redenering te volgen, waarop onze vereniging de Gentse advocate fel bekritiseerde.
De advocate kreeg toen de steun van een zekere V., voorzitter van de vzw Gentblogt, die de vzw Werkgroep Morkhoven op alle mogelijke manieren in discrediet trachtte te brengen (de Gentse advocate is een redactielid van de Gentse online-krant Gentblogt.be).

V. diende een klacht in bij de Skynet Klantendienst wegens een 'schending van copyright' waarop Skynet drie skynetblogs van de vzw Werkgroep Morkhoven, waaronder 'Doofpot Justitie', zonder enige waarschuwing liet verwijderen.

Kort voor de verwijdering die door de vzw Werkgroep Morkhoven nog steeds betwist wordt, werd de naam 'Doofpot Justitie' in 'Werkgroep Morkhoven' veranderd en liet men de inleiding van 'Doofpot Justitie' verdwijnen.
Skynet zou er misschien goed aan doen om te achterhalen wie dat er met de namen van de skynetblogs knoeit...

Stefaan Saey, de man die regelmatig op deze blog publiceerde, stapte een half jaar geleden met zijn verhaal over begraven lijkjes op een domein in Grobbendonk, naar het kabinet van justitieminister De Clerck. Hij werd de dag voordat hij een afspraak had met een kabinetsmedewerker die de chauffeur van minister De Clerck bleek te zijn, opgepakt en ondervraagd inzake zijn publicaties op deze blog.

Hij blijkt nu spoorloos te zijn verdwenen.

De vzw Werkgroep Morkhoven deed hiervan aangifte bij de politie...

Gepost door: Morkhoven | 10-02-10

De commentaren zijn gesloten.